காமராஜர் கவிதை

விருதுநகரில் பிறந்தவர்
விருதுகளின் நாயகர்

விடுதலைப் போராட்ட வீரர்
தீரர் சத்தியமூர்த்தியின் சீடர் 

படிப்பின் அருமை உணர்ந்தவர்
பல்லாயிரம் பள்ளிகள் திறந்தவர்

காந்தியத்தின் பாதை கண்டவர்
கடமையில் நேர்மை கொண்டவர்

பொதுத்துறை நிறுவனம் கண்டவர்
பொதுநல வாழ்க்கை கொண்டவர்

மும்முறை முதல்வரான உத்தமர்
பிரதமர்களை உருவாக்கிய பிதாமகர்

காமராஜர் திட்டம் தீட்டியவர்
கட்சிப் பணி ஆற்றியவர்

காட்சிக்கு மிக எளியவர்
கடமைக்கு உரியவர்

கால்நடை மேய்ப்போர் நலச்சங்கம்

முல்லை நிலக் காவலர்களே...

மூத்தகுடி மக்களே...(2)

வெள்ளாடு மேய்ப்பவர்களே...

வெள்ளை உள்ள வேந்தர்களே...(2)

கால்நடையின் பசி தீர்க்கும் ஆயர்குடியே...

கால்நடையாய்க் கானகம் சுற்றும் வீரர்குடியே...(2)

இயற்கை போற்றும் மனிதர்களே...

இயற்கை வேளாண்மை காக்கும் புனிதர்களே...(2)

உங்கள் வாழ்வும்

உங்கள் குலமும்

உலகம் உள்ளவரை

உயர்ந்து நிற்கட்டும்..! (2)

வாழ்த்துரை

1. நீதித் தராசின் நடுமுள்ளே ...! நேர்மையின் சுகம் விரும்பியே ...! (2 முறை)
2. பள்ளத்தை நோக்கிப் பாய்ந்த ஜீவநதியே-நல்லோர் உள்ளத்தைக் கொள்ளைகொண்ட நாயகரே...!(2)
3. கேள்விகளால் வேள்வி பல செய்த வித்தகரே...! குரலற்ற மக்களின் குரலாய் ஒலித்தவரே..! (2)
4. விளிம்பு நிலை மக்களின் விடிவெள்ளியே...! அநீதிக்குக் கிருபை காட்டாத கிருபாகரரே...! (2)
5. தாயிடம் முரண்படும் குழந்தை போல நீதியிடம் சட்டம் முரண்படும்போதெல்லாம் நீதியின் பக்கம் நின்ற சட்டகர்த்தாவே...!(1)
6. 7.5% இட ஒதுக்கீட்டில் ஏழை மாணவர்களின் இன்னல் தீர்த்தவரே...!(1)
7. தமிழ்வழி இடஒதுக்கீட்டில் தமிழ் மாணவர்களின் நலன் காத்தவரே...!
8. வியர்வையின் மதிப்பை உணர்ந்தவரே..!-ஏழையின் உயர்வை உள்ளத்தில் இருத்தியவரே..!(2)
9. இயற்கை ஆர்வலரே... சூழல் காவலரே...!(2)
10. வாய்மையைக் கடைப்பிடிக்கும் ஒளிர் தங்கமே...! ஒப்பற்ற உம்புகழ் பரவும் எங்குமே!!! (2)

நீர் வாழ்க... உம் குலம் வாழ்க... என்று வாழ்த்தி, இவ்விழாவிற்கு வருக... வருக...என வரவேற்று என்  வரவேற்புரையை நிறைவு செய்கிறேன். நன்றி..!

அநீதி

அநீதி கண்டு அமைதி காப்பது குற்றம்.

வேடிக்கை பார்த்துப் பழகிவிட்டால் நிமிர முடியாது.

'இளையதாக முள்மரம் கொல்க' என்பதை நினைவில் கொள் 

துணைக்கு யாரையும் தேடாதே.  அவனும் அப்படித்தான். 

உன்நலம் விரும்பிகள் உன்னைத் தடுப்பார்கள்.

அவர்களுக்குப் புரிய வைத்துவிட்டால் அநீதியைத் துரத்தலாம்.

ஊக்கம்

மனிதா! 

எதைத் தேடுகிறாய்?

யாரைத் தேடுகிறாய்?

அவசர உலகில்

அனாவசியமாக

நீ உனக்காக உருவாக்கித்

தூக்கிச் சுமக்கின்ற

கவலைகளை, வலிகளை, வேதனைகளை, துன்பதுயரங்களைத் 

தீர்த்துவைக்க தீர்க்கதரிசி வருவாரென்று தேடுகிறாயா?

இறைவனிடம் 

இறக்கி வைத்து விட்டு

இளைப்பாற எண்ணுகிறாயா?

அரசனோ ஆண்டவனோ 

உனக்குப் பணிவிடை செய்யவும் வேண்டுமோ?

ஊக்கம் கொண்டு

உழைத்தாலே 

உறுதுயர் அழியுமே!

உண்மையை உணராது 

பொய்யில் மயங்கித் திரியாதே!

தமக்கென முயலா 

பிறர்க்கென வாழுநர் உண்மையானே எனும்

பழந்தமிழர் வாழ்முறை அறிக 

கவலை விடுக 

ஊக்கம் உடைமை ஆக்கத்தில் முடியும்!!

உறவுகளின் வாழ்க்கை விடியும்!!!

எழுகதிர் விடியலை 

வரவேற்கத் தயாராயிரு.

உயிர்மெய்த் தத்துவம்

'அ'- உயிரெழுத்து

'க்' -மெய்யெழுத்து

அ-உயிர்வளி உள்ளிருந்து எழுவதால் பிறக்கும் எழுத்து-எனவே உயிர் எழுத்து எனப்படுகிறது.

க்-மெய் (உடம்பு) உதவியால் பிறக்கும் எழுத்து. எனவே மெய்யெழுத்து எனப்படுகிறது.

க்+அ=க-உயிர்மெய் எழுத்து. 

இது பிறக்கும் இடம் 'க்' என்ற மெய்யெழுத்தின் இடம்(மார்பு). அ பிறக்கும் இடமான கழுத்தில் பிறப்பதில்லை.

இதன் ஒலிப்பு முயற்சி,

'க்' பிறப்பதற்கான முயற்சியும்+ 'அ'பிறப்பதற்கான முயற்சியும் அடங்கும்.

இதன் வடிவம்,

'க்' மெய் எழுத்தின் வடிவத்தைப் (க) பெற்றிருக்கும்.(அதாவது நமது உடலில் உயிர் கலந்து இருந்தாலும், உயிர் கண்களுக்குத் தெரிவதில்லை. நமது உடல்தான் பிறரது கண்களுக்குத் தெரியும். அதுபோலதான் உயிர்மெய் எழுத்தின் வடிவம் மெய் எழுத்தின் வடிவத்தைப்

பெற்றிருக்கும்)

அ-ஒரு மாத்திரை

க்-அரை மாத்திரை

க-1+1/2=1.5 மாத்திரை வரவேண்டும். ஆனால் நீரில் சர்க்கரை கரைவது போல, உயிர்மெய் எழுத்து உயிரின் மாத்திரையைப் பெறுகிறது. அதாவது மெய்(உடம்பு எழுத்து) உயிரில் கரைகிறது. உயிர் நிலையானது. மெய் (உடம்பு) அழியக்கூடியது. 

தத்துவம்: நமது உடல் கண்ணுக்குத் தெரியும். நமது ஆத்மா அல்லது உயிர் கண்களுக்குத் தெரியாது. ஆனால் உடல் அழியும். உயிர் அல்லது ஆத்மாவுக்கு அழிவில்லை. இது தொல்காப்பியம் கூறும் மறைமுகமான செய்தி. 

அன்னையர் தினம்

When someone ask to me...

in my mind says...

Someone: what is your father?

Me: my father is ...  ...  ... 

(Actually acricultural coolly)

My father is Co-GOD.

Someone: what is your mother?

Me: My mother is the GOD

படிக்காத என் தாய் என்னை அதிகாரி ஆக்கி ஆசிரியர் ஆக்கி அழகு பார்த்தார். என்னை அப்படி இரு, இப்படி இரு என்று சொல்லி வளர்க்கவில்லை; என் முன் எப்படி வாழ வேண்டுமோ அப்படி வாழ்ந்து காட்டுகிறார்.

அன்னையர் தினத்தன்று வாழ்த்துவது வாழ்த்தல்ல.

அனுதினமும் அவரைப் பார்த்துக் கொள்வதே வாழ்த்து. 

பிரபஞ்சத்தில் நீ

சுயபுத்தியுள்ளவன்

சூரியனாவான்...

சொல்புத்தியுள்ளவன்

வளரும் தேயும் நிலவாவான்..!

புத்தியில்லாதவன்

விட்டில்பூச்சியாய்த்

தோன்றி மறைவான்..!

உழைப்பிற்கேற்ப வாழ்க்கை...!

ஊருக்கேற்ப பேர்!!

எண்ணம் செயல் சரியென்றால்...

எமனும் தூர ஓடிடுவான்.

பொருளற்ற சொல்லில்லை...

பொருளின்றி வாழ்வில்லை...-உன்

வாழ்வுக்கொரு பொருள் கொடு மனிதா!- நீயின்றி

இவ்வுலகு மிக இனிதா?!

ஆணுக்குப் பெண் இளைப்பில்லை

ஒரு கல்லூரிச் சுடிதார்

ஸ்கூட்டியில் 

தொண்ணூறில் பறந்ததா?

நூறில் பறந்ததா?

தெரியவில்லை...

ஒருவேளை நூற்றியெட்டாக இருக்கலாம்...

கடும் வேகம். 

காற்றைக் கிழித்து...

ஆணுக்குப் பெண் இளைப்பில்லை...

மரணத்தை நோக்கிய பயணத்திலும்!

மனக்கவலை

பேருந்துப் பயணத்தில்...

மடியில் இருக்கும் சுமையை

கவனமாக அருகில் இறக்கி வைக்கிறாய்...

பல நேரம் ஆளில்லா

இருக்கையில் வைக்கிறாய்...

மனக் கவலையை மட்டும்

இறக்கி வைக்காதது ஏன்?

நாய்

இன்று காலை 8.10 மணி அளவில் சாட்சியாபுரம் பெட்ரோல் பங்க் எதிரில் டாட்டா ஏசியை ஓட்டிவந்த நாய்,  விளையாடிக்கொண்டிருந்த நாய் மீது மோதிவிட்டது. நாயின் குடல் சரிந்து துடிப்பு நின்றது. அந்த நாயுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்த இரண்டு நாய்கள் செய்வதறியாது திகைத்து, குடல் சரிந்த நாயையும் டாட்டா ஏசியையும் மாறி மாறிப் பார்த்தவாறு லொள்...லொள்... என்று குரைத்தன.  அந்த "லொள்...லொள்..." குரைப்பின் பொருள் என்னவென்று எனக்குத் தெளிவாகவே புரிந்தது.

அடப்பாவி... நாங்கள் என்ன துரோகம் செய்தோம் உனக்கு?... ஏன் என் நண்பனைக் கொன்றாய்? இந்தப் பூமி நீ வாழ்வதற்கு மட்டுமா? இந்த நாய் ஜென்மம் உயிர் வாழக் கூடாதா? கடவுள் இந்தப் பூமியை உனக்காக மட்டும்தான் படைத்தாரா? காலங்காலமாய் நாங்கள் உங்களுக்கு நாயாய் இருந்து அடிமை வேலை செய்தோம் இல்லையா? இதற்கு நீங்கள் காட்டும் நன்றி இதுதானா? துக்கமும் அழுகையும் தொண்டையை அடைக்க அவை குரைத்தன.

இன்றைய சமுதாயம்

நாடு முழுவதும்

கொள்ளைக்காரர்கள்...

லஞ்சம் ஊழல் அதிகாரத் திமிர்

இல்லாத இடம் உண்டா?

சுயநலம் ஊர்தோறும்

பெருகிக் கிடக்கிறது...

ஒருத்தன் வயிற்றில் அடித்து இன்னொருவன் பிழைப்பு நடத்தும் காலத்தில் இருக்கிறோம்...

கொஞ்சம்நஞ்சம் இருந்த நல்லவர்களையும் அவமானப்படுத்தி அசிங்கப்படுத்தி கிண்டல் செய்து பொய்யும் ஏமாற்றுதலும் இருந்தால்தான் வாழவே முடியும் என்று கற்றுத் தந்து விட்டோம்.அவர்களில் ஓரிருவர் தவிர நாம் ஆசைப்பட்டதுபோல அயோக்கியர்களாகிவிட்டார்கள்...

'ஊரோடு ஒத்து வாழ்' என்பார்கள். 99 சதவீதம் பேர் பொய் புரட்டு வாழ்க்கை வாழும் போது இளைஞர் சமுதாயம் யாரைப் பின்பற்றும்? அவர்களும் வாழ வேண்டும் அல்லவா? 

முன்பு ஊருக்கு நாலுபேர் அயோக்கியன். இன்று ஊருக்கு நாலுபேர் தான் நல்லவன்.  

தாயைப் போல பிள்ளை. நூலைப் போல சேலை. சுரை விதைத்தால் சுரைதான் முளைக்கும். தினை விதைத்தால் தினைதான் முனைக்கும். இந்த சமுதாயம் வினை விதைத்திருக்கிறது. அந்த வினை இன்று முளைத்திருக்கிறது. இன்னும் ஆலமரமாய் விழுதுவிட்டு வளரும். வளருட்டும்.  

எந்தச் சினிமாவில் நல்லதைச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்....

மாணவர்கள் அநாகரிகமான முறையில் நடந்து கொள்கிறார்கள் என்றால் அவனுடைய பெற்றோருக்கு எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்பதை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்ள முடியும்? தாயைப் போல்தான் பிள்ளை.

கரியைத் தீட்டத் தீட்ட வைரமாகும்.

ஆசிரியர் சமுதாயத்தை வசைபாட வசைபாட நல்ல ஆசிரியர்களும் கையைக் கட்டி வாயைப் பொத்தி வேடிக்கை பார்ப்பார்கள்.  

அப்புறம் எப்படி எல்லோரும் எதிர்பார்க்கும் நல்ல சமுதாயம் உருவாகும்?

மருமகளை வசைபாட வசைபாட மாமியார் அரக்கியாகத் தெரிவாள்.

திட்டித் திட்டி மாணவனையோ, பெற்ற குழந்தையையோ திருத்த இயலாது. அரவணைத்து, நல்வழி காட்டி, ஊக்கப்படுத்தி, ஆர்வமூட்டி, தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டி, சிறுசிறு தண்டனை வழங்கிதான் திருத்த முடியும்.

நாடு நாசமாய்ப் போவதும் நன்மைக்கே! எது நடக்க வேண்டுமோ அது கண்டிப்பாக நடந்தே தீரும். 

குற்றவாளிகளே நீதிபதி ஆகிவிட்டால் இப்படிப்பட்ட சூழல்தான் இருக்கும். மாணவன் பள்ளி வகுப்பறையில் மது அருந்துகிறான். அவனைப் பெற்றவன் வீட்டில் மது அருந்துகிறான். "மாணவன் மீது தவறில்லை. பெற்றோர் மீதும் தவறில்லை. ஆசிரியர் மீதுதான் தவறு இருக்கிறது" என்று குற்றவாளியான பெற்றவன் நீதிபதிபோல் பிரச்சாரம் செய்கிறான்.

அமைதி

அமைதியான இடத்தில்

கடவுள் இருப்பார்...

அமைதியான உள்ளத்தில்

கடவுள் வசிப்பார்...

அமைதியாக இரு...

கடவுளைத் தொழு...

கடவுள் வருவார்...

மழை

வானம் வீதிக்கு வந்தது...

கோலம் அழிந்த 

இயற்கை ஓவியத்தை எழிலூட்ட...

மழையாய்..!

பச்சோந்தி

பச்சோந்தியை ரசித்தான்

பாமரன்...

பச்சோந்தியாகவே ஆனான்

படித்தவன்...!

படித்தவன் படித்தவன்தானே..!

ஒற்றுமையே பலம்

மாத நாட்காட்டிக்கு

மரணமில்லை...

அதன் ஒற்றுமையால்..!

தினசரி நாட்காட்டி

தினந்தோறும் கிழிபடும்...

தனித்து நிற்பதால்...!

நம்பிக்கை

வெள்ளைப் பூக்கள்

மணம் தரும்...

வண்ணப் பூக்கள்

நிறம் தரும்...

நிறமில்லை என்று 

வெள்ளைப் பூ

வாழ்வை வெறுப்பதில்லை...

மணமில்லை என்று

வண்ணப்பூ

வசைபாடுவதில்லை...

உன்னிடம் ஏதோ

ஒன்று உள்ளது...

நம்பிக்கை கொள்...

பூவாய்ப் பூக்கதான் பிறந்தாய்...

புன்னகையை ஏன் மறந்தாய்?

கருத்து சுதந்திரம்

கருத்து சுதந்திரம் என்பது

மற்றவர் கருத்தில்

தலையிடாமல் இருப்பது.

புன்னகை

மரணம் வாசலில்...

மலர்ந்த மல்லிகை...

பறிக்கும்போதும் பறித்தபின்னரும்

அதே புன்னகையில்..!

கடமை வீரர்

அடுத்த அலை வந்து 

அழித்துச் செல்லும்...

அறிந்தும் சிலர்

பாதச் சுவட்டைப்

பதித்துச் செல்கின்றனர்...

தவம்

கூட்டுப் புழுவின் தவம்

வண்ணச்சிறகிற்காக...

சிப்பியின் ரணம்

முத்திற்காக...

கரியின் செதுக்கல்

வைரத்திற்காக...

பொன்னின் உருகல்

சுடர் ஒளிக்காக...

உளியின் வலி

அழகு சிலைக்காக...

நீ மட்டும்

வலி பொறுக்காதது ஏன்???

வரவேற்பு

ஒவ்வொரு விடியலையும்

வரவேற்றுக் கொண்டாடிக் கழிக்கிறது-

கருங்குயில்!

முயற்சி

முயற்சியில் சிறந்த இனம்

மனிதனல்ல...மரம்!

பாறையிலும் ஆலின் ஆணிவேர்!

ஆறறிவு

ஆறறிவு உயிர்

மனிதனல்ல...மரம்!

இலையுதிர்க்காலம்

வலிமை

இருக்கும் ஒன்றைவிட

இல்லாத ஒன்றுக்கே

ஆற்றல் அதிகம்-

வெற்றிடம்

தியாகம்

உளி படாத கல் ...

சிலை ஆவதில்லை!

வலி பொறுக்காத சிப்பி ...

முத்தை ஈனுவதில்லை!

ஆழப் புதையாத கரி...

வைரமாவதில்லை!

வாழப் படியாத குழந்தை ...

நல்ல மனிதன் ஆவதில்லை! தெருவில் போவோரும் ...

தேரில் பவனி வரலாம் !

உருவில் சிதைந்தோரும் ...

ஊர் போற்ற வாழ்ந்திடலாம் !

விதியை வெல்லும் கல்வியே ...

அது நம் பள்ளியே !

கருத்தாய் படிப்போமே ...

கவலை மறப்போமே!!!

மாணவர் உறுதிமொழி

அரசுப் பள்ளி மாணவனாகிய நான்,

1) எனக்குக் கல்விப் போதிக்கும் ஆசிரியர்களை மதித்துப் போற்றுவேன்.

2) எனக்கு வயதில் மூத்தோரை மதித்து நடப்பேன்.

3) படிப்பில் முழுக்கவனம் செலுத்துவேன்

4) இப்பள்ளியில் பயிலும் மாணவர்கள் அனைவரும் என் உடன்பிறந்த சகோதர சகோதரிகள் ஆவார்கள்

5) யாருடைய மனமும் புண்படும்வகையில் தீய சொற்களைப் பேச மாட்டேன்

6) மது மற்றும் புகைப்பழக்கத்தில் ஈடுபட மாட்டேன் 

7) பள்ளிச் சொத்துக்களைச் சேதப்படுத்த மாட்டேன்.

8) ஒழுக்கமே எனது பண்பாடு. ஒழுக்கமே எனது உயிர். ஒருபோதும் ஒழுக்கம்தவறி நடக்க மாட்டேன் 

என்று உளமாற உறுதி கூறுகிறேன்.